Gaye

Blog kullanmak aklımın ucundan bile geçmezdi lakin daha fazla hislerimi 4 odacıklı kalp denen bir organda tutmayı beceremediğimi farkettim.  Şöyle ki iki seçeneğim vardı; ya duygularımın sebebiyle yüzleşecektim ya da bir blog açıp içimdekileri buraya döküp sessizce acı çekecektim. Evet ben 2. seçeneği tercih ettim.

                 Sessizce gizliden kimse görmeden ağlamayı istedim. Henüz olgunlaşmamış duygularımla aptalca hareketler yapacak lüksüm olmadığını gayet iyi biliyorum ve bekliyorum hamlıktan çıkmayı, şeffaf olmadan berrak olmayı, yanmadan pişmeyi, kısacası OLMAYI bekliyorum.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s